Bambi (1942) 23.976 fps 14-02-2011
ความรักคือบทเพลงที่บรรเลงไม่จบสิ้น
ชีวิตนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ความหวังอาจสูญสลาย แต่ความรักยังคงเป็นบทเพลงที่งดงาม
ผ่านเข้ามาทุกวัน เช่นเดียวกับยามเช้า
ความรักคือบทเพลงที่บรรเลงไม่จบสิ้น
ท่วงทำนองเรียบง่าย บรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ราวกับเสียงจากสวรรค์
บทเพลงแห่งความรักยังคงบรรเลง
ราวกับเสียงจากสวรรค์
บทเพลงแห่งความรักยังคงบรรเลง
ตื่นได้แล้ว
- มีอะไรเหรอ? - ตื่นเร็วเข้า เจ้านกฮูก
เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
- ตื่นเร็ว - ข่าวด่วน
เจ้าชายองค์ใหม่ถือกำเนิดแล้ว
- เราจะไปพบเขา - มาสิ เร็วเข้า
นี่ ดูเขาสิ
- เป็นไง - เขาน่ารักใช่มั้ยล่ะ?
อืม เป็นเรื่องพิเศษจริงๆ
ครับ ท่าน เรื่องแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ
ขอแสดงความยินดีด้วย
- ใช่แล้ว ขอแสดงความยินดี - ขอแสดงความยินดี
ขอบใจทุกคนมากนะ
ลูกจ๋า ตื่นได้แล้ว พบกับทุกๆคนสิ
สวัสดี สวัสดี
- สวัสดี เจ้าชายตัวน้อย - สวัสดี สวัสดี
สวัสดี เจ้าชายตัวน้อย
ดูสิ เขาพยายามจะลุกขึ้นยืน
ดูเหมือนเขาจะยังเดินไม่คล่องเลยนะ
เจ้าทัมเปอร์
เอ่อ เขาเป็นอย่างนั้นจริงนะครับแม่
ใช่มั้ย?
ฉันคิดว่า เขาคงง่วงนอนแล้วล่ะ
ฉันว่าพวกเราแยกย้ายกันก่อนเถอะ
กลับกันก่อน
ทัมเปอร์ มาสิลูก
ท่านจะตั้งชื่อเขาว่าอะไรครับ?
อืม ฉันจะตั้งชื่อเขาว่า แบมบี้
ใช่ครับ เป็นชื่อที่เหมาะเดียว
แบมบี้น้อยของฉัน
เขาเดินได้แล้วนี่ ดูสิ
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ - อรุณสวัสดิ์ คุณเคล
แล้วเจ้าชายน้อยอยู่...
- อรุณสวัสดิ์ แบมบี้ อรุณสวัสดิ์ เจ้าชายน้อย
ลาก่อนนะ
อรุณสวัสดิ์ เจ้าชายน้อย
อรุณสวัสดิ์
วันนี้อากาศดีจังนะครับ
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ? - มีอะไรหรือ?
เจ้าชายน้อยหกล้มเหรอ?
- เขาบาดเจ็บมั้ย? - ไม่ เขาไม่เป็นอะไร
เขาเดินไม่ค่อยคล่องใช่ไหมครับ?
ทัมเปอร์
ครับ แม่
พ่อบอกลูกว่ายังไงนะ เมื่อตอนเช้าน่ะ?
ถ้าลูกพูดในเรื่องดีๆไม่ได้
ก็ไม่ต้องพูดอะไรเลย
นี่ แบมบี้ ลองอีกครั้งสิลูก
ลุกขึ้น ลุกเลย ลุกๆ
ลุกสิ ลองอีกครั้งนะ
ฉันชอบเคาะ ฉันถึงชื่อทัมเปอร์ไงล่ะ
ทัมเปอร์!
ข้ามมาสิ เธอต้องทำได้
กระโดดข้ามไป แบบนี้ไง
กระโดดข้ามไป
แบบนี้
เธอยังกระโดดได้ไม่ไกลพอนะ
อย่างนั้นแหละ ไหนลองอีกข้างซิ
เฮ้อ เมื่อกี๊เธอทำอะไรน่ะ?
พวกนั้นคือนก
ดูสิ เขาพยายามจะพูด
เขาพยายามจะพูดว่า "นก"
พูดซิ "นก"
นก
ลองดูสิ พูดว่า "นก"
พูดสิ "นก" เร็วเข้า "นก"
พูดว่า "นก"
นก
เขาพูดแล้ว เขาพูดได้แล้วล่ะแม่
เจ้าชายน้อยพูดว่า "นก"
นก นก นก...
นก
เปล่า นั่นไม่ใช่นกซะหน่อย
นั่นคือผีเสื้อ
ผีเสื้อ?
ผี...
ผีเสื้อ
ไม่ใช่ นั่นดอกไม้ตะหาก
- ดอกไม้? - มันสวยนะ
สวย
ดอกไม้
ฉันน่ะเหรอ?
นั่นไม่ใช่ดอกไม้
- เขาคือเจ้า... - ไม่เป็นไรหรอก
เขาจะเรียกฉันว่าดอกไม้ก็ได้นะ ถ้าเขาอยากเรียก
ฉันไม่ถือหรอก
ดอกไม้ ดอกไม้สวย
แหม
ฉันว่าฉันต้องกลับบ้านแล้วล่ะ
ติ๋ง ติ๋ง เจ้าหยดน้ำเดือนเมษายน
สร้างท่วงทำนอง เมื่อเธอหยดลงมา
ติ๋ง ติ๋ง เจ้าหยดน้ำเดือนเมษายน
เสียงอะไรจะไพเราะ เท่ากับเสียงของพวกเธอ?
เสียงที่ไพเราะ ไพเราะเหลือเกิน
ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง ติ๋ง
เมื่อท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ
บทเพลงของพวกเธอ ทำให้วันนี้สดใส
ติ๋ง ติ๋ง เมื่อท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ
เธอมาพร้อมกับเสียงเพลง
มาพร้อมกับบทเพลงของเธอ
ติ๋ง ติ๋ง เจ้าหยดน้ำเดือนเมษายน
สร้างท่วงทำนอง เมื่อเธอหยดลงมา
ติ๋ง ติ๋ง เจ้าหยดน้ำเดือนเมษายน
เสียงอะไรจะไพเราะ เท่ากับเสียงของพวกเธอ?
ติ๋ง ติ๋ง เมื่อท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ
เธอมาพร้อมกับเสียงเพลงที่ไพเราะ
ติ๋ง ติ๋ง เมื่อท้องฟ้าเต็มไปด้วยเมฆ
เธอมาพร้อมกับเสียงเพลงที่ไพเราะ
บทเพลงร่าเริง ร้องวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บทเพลงของวันฝนพรำ บทเพลงของวันฝนพรำ
ฉันชอบเสียงเปาะแปะของเธอ เสียงเปาะแปะช่างน่าฟัง
เมื่อเธอพร่างพรูลงมาจากฟ้า ความทุกข์ก็เบาบางลงไป
ติ๋ง ติ๋ง หยดน้ำในเดือนเมษายน
สร้างท่วงทำนอง เมื่อเธอหยดลงมา
ติ๋ง ติ๋ง หยดน้ำในเดือนเมษายน
เสียงอะไรจะไพเราะ เท่ากับเสียงของพวกเธอ?
ติ๋ง ติ๋ง หยดน้ำในเดือนเมษายน
สร้างท่วงทำนอง เมื่อเธอหยดลงมา
ติ๋ง ติ๋ง หยดน้ำในเดือนเมษายน
เสียงอะไรจะไพเราะ เท่ากับเสียงของพวกเธอ?
เป็นเสียงที่ช่างงดงาม
แม่ครับ วันนี้เราจะทำอะไรกัน?
แม่จะพาลูกไปที่ทุ่งหญ้าน่ะ
ทุ่งหญ้า? ทุ่งหญ้าคืออะไรครับ?
มันเป็นที่ที่วิเศษมากเลย
แล้วทำไมก่อนหน้านี้เราถึงไม่ไปล่ะครับ?
ลูกยังไม่โตพอน่ะจ้ะ
- แม่ครับ รู้อะไรมั้ยครับ? - อะไรเหรอลูก?
ในป่านี้มีกวางตัวอื่นๆอีกนะครับ
- ลูกได้ยินมาจากไหนล่ะ? - ทัมเปอร์บอกผมครับ
ใช่แล้ว เขาพูดถูก
มีกวางมากมาย อยู่ในป่ากับพวกเรา
แล้วทำไมผมถึงไม่เคยเจอพวกเขาล่ะครับ?
- ลูกจะได้เจอ สักวันหนึ่ง - ในทุ่งหญ้าหรือครับ?
ก็เป็นไปได้นะ
ตอนนี้เราต้องเงียบ
เราใกล้จะถึงแล้ว
- ทุ่งหญ้า - เดี๋ยวก่อน
แบมบี้ หยุดก่อน
อย่าวิ่งเข้าไปกลางทุ่งหญ้า
มันอันตรายมากนะลูก
ข้างนอกนั่น ไม่มีใครปกป้องเรา
ทุ่งหญ้าน่ะกว้างใหญ่ และเปิดโล่ง
ไม่มีต้นไม้ พุ่มไม้ ที่อำพรางพวกเรา
เพราะฉะนั้นเราจะต้องระวังตัว
คอยอยู่นี่นะลูก
แม่จะออกไปดู ถ้ามันปลอดภัย แม่จะเรียกลูกนะ
แบมบี้ ออกมาได้แล้วลูก มันปลอดภัย
มาสิจ๊ะ
อรุณสวัสดิ์ เจ้าชายแบมบี้
อรุณสวัสดิ์ เจ้าชายน้อย
สวัสดี เธอกำลังกินอะไรอยู่เหรอ?
- ต้นถั่วนะ - อร่อยมากนะ
อร่อยสุดๆเลย
เธอลองดูสิ
ไม่ ไม่ใช่ใบของมัน
กินตรงดอกสิ
ตรงนั้นล่ะที่อร่อย
ทัมเปอร์
- ครับแม่ - พ่อบอกลูกว่าอะไรนะ?
เรื่องอะไรเหรอครับ?
ก็ที่จะกินแต่ดอก แล้วเหลือใบมันไว้น่ะ
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอครับ?
ใบสีเขียวมีประโยชน์
ทำให้หูยาว เท้าแข็งแรง
แต่ไม่เห็นมันจะอร่อยเลย
ข้างหลังนี่ฉันเติมเอง
ระวัง
นั่นคือเฟลีนจ้ะลูก
เขาดูขี้อายนะ ใช่มั้ยคะแม่?
อาจจะไม่ใช่นะ ถ้าลูกพูดว่าสวัสดี
สวัสดี แบมบี้
ฉันบอกว่าสวัสดีไง
นี่ จะไม่ตอบเธอหน่อยเหรอลูก?
ลูกไม่กลัวซะหน่อย ใช่มั้ย?
งั้น เอาเลย
พูดสิ สวัสดี
สวัสดี
นี่เธอ
เขาหยุด แล้วมองมาที่ผม
ใช่ แม่รู้
ทำไมทุกคนถึงหยุดนิ่ง เมื่อเขามาที่ทุ่งหญ้าล่ะครับ
ทุกคนเคารพเขาน่ะลูก
สำหรับกวางในป่านี้ ไม่มีใครเทียบเขาได้เลย
เขากล้าหาญ และหลักแหลม
ทุกคนจึงเรียกเขาว่า เจ้าชายผู้ยิ่งใหญ่แห่งผืนป่า
เฟลีน
แบมบี้
แม่
แบมบี้
แม่ครับ
ลูกออกมาได้แล้ว แบมบี้
มาสิ
ตอนนี้ปลอดภัยแล้ว
เราไม่ต้องหลบซ่อนอีกแล้ว
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? ทำไมพวกเราต้องหนีด้วย?
พวกมนุษย์เข้ามาในป่าน่ะ
แม่ ดูสิ สีขาวนั่นคืออะไรครับ?
อ๋อ มันคือหิมะจ้ะ
- หิมะ? - ใช่แล้วจ้ะ
ฤดูหนาวมาถึงแล้ว
หวัดดี แบมบี้
ดูสิว่าฉันทำอะไรได้
มาสิ ไม่เป็นไรหรอก
ดูนี่
น้ำน่ะแข็งนะ
สนุกมั้ยล่ะแบมบี้?
มานี่ ลุกขึ้น ทำอย่างนี้
ยืนไม่ถนัดใช่มั้ยล่ะ?
ระวังขาทั้งสองข้างนะ พร้อมๆกัน
ฉันว่าเธอต้องแกะมันออก
ตื่น ตื่นได้แล้ว เจ้าดอกไม้
ถึงฤดูใบไม้ผลิแล้วเหรอ?
เปล่า ฤดูหนาวเพิ่งจะเริ่มน่ะ
เธอทำอะไรน่ะ? จำศีลเหรอ?
ทำไมเธอต้องจำศีลด้วยล่ะ?
พวกเราชาวอกไม้จะนอนหลับในฤดูหนาว
งั้น ราตรีสวัสดิ์นะ
ฤดูหนาวมันยาวนานใช่มั้ยครับ?
มันดูเหมือนจะยาวนาน
แต่มันไม่คงอยู่ตลอดไปหรอก
ผมหิวจังเลยครับแม่
จ้ะ แม่รู้
แบมบี้ มานี่สิลูก
ดูสิ
หญ้าใหม่ของฤดูใบไม้ผลิ
แบมบี้ เร็วเข้า
เข้าไปในป่าทึบ
เร็ว เร็วกว่านี้ แบมบี้
อย่ามองกลับมา วิ่งต่อไป
วิ่งต่อไป
สำเร็จแล้ว
เราทำได้ แม่ครับ
เรา...
แม่
แม่ครับ แม่อยู่ไหน?
แม่ของเธอจะไม่ได้อยู่กับเธออีกแล้ว
มานี่สิ
เจ้าลูกชาย
มาร่วมขับขานบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิ
นี่เป็นฤดูกาลแห่งเสียงเพลง
ฉันน่ะคิดว่า พวกเราจะต้องร้องให้ดีที่สุด
ร่วมขับขานบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูใบไม้ผลิ
มาร่วมร้องเพลงด้วยกัน
มาร่วมขับขานบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิ
เหมือนเจ้านกน้อยที่พร้อมจะโผบิน
ทุกๆอย่างจะเป็นไปด้วยดี ถ้าเธอร่าเริงเข้าไว้
แล้วมาร่วมร้องเพลงด้วยกัน
ร้องเพลง มาร้องพลงกัน
มาร่วมขับขานบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิ
มาส่งเสียงเจื้อยแจ้ว ราวเสียงเหล่านกในเดือนพฤษภาคม
ทำใจให้เบิกบาน วันนี้จะเป็นวันที่มีความสุข
ลืมปัญหาทั้งหมดที่มี เพียงแค่เธอร้องเพลง
เดี๋ยวก่อน
อะไรกันเนี่ย?
เฮ้
หยุดเสียงหนวกหูซะที
ไปให้พ้น
ร่วมขับขานบทเพลงแห่งฤดูใบไม้ผลิ
ฉันจัดการได้น่า
ฉันจะต้องสั่งสอนเจ้าพวกนี้ซะหน่อยแล้ว
เฮ้อ เปล่าประโยชน์
นี่เป็นฤดูกาลแห่งเสียงเพลง
ฤดูใบไม้ผลิทีไรก็ต้องเป็นแบบเนี้ย
บทเพลงแห่งความรักที่ไพเราะ
น่ารำคาญชะมัด
หยุดนะ
ออกไปให้พ้น ทุกตัวเลย
เจ้าด้วย
สวัสดี เจ้านกฮูก จำฉันไม่ได้เหรอ?
อ้าว เจ้าชายน้อยเองรึ
แบมบี้!
แหม แหม เปลี่ยนไปเยอะเลยนะเนี่ย
ไหนหมุนตัวหน่อยซิ ขอดูเธอหน่อย
รู้สึกว่าจุดของเธอจะหายไปนะ แลกกับเขาไงล่ะ
รู้มั้ย เมื่อสองสามวันก่อน ฉันยังรำพึงถึงเธอเลยนะ
แล้วก็คิดไป ว่าเธอจะเป็นยังไงบ้าง
สวัสดี แบมบี้
จำฉันได้มั้ย?
ทัมเปอร์
ใช่แล้ว
สวัสดี คุณ....
ดอกไม้
ใช่แล้ว
เอ๊ะ พวกเขาทำอะไรกันน่ะ?
ทำไมเค้าต้องทำอย่างนั้นด้วยล่ะ?
ทำไม เธอไม่รู้เหรอ?
เขาเรียกว่า "มีความรัก" น่ะ
มีความรัก?
ใช่ เกือบทุกคนจะมีความรัก ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ
ตัวอย่างเช่น
เธอกำลังเดินอยู่คนเดียว คิดถึงแต่เรื่องของตัวเอง
ไม่ได้มองไปทางซ้าย หรือทางขวา
และโดยไม่ทันคาดฝัน
เธอก็จูบกับใครคนนั้น
แข้งขาจะหมดเรี่ยวแรง
ความคิดจะสับสน
ร่างกายจะรู้สึกเบาเหมือนขนนก
และก่อนที่เธอจะรู้ตัว
เธอก็กำลังเดินอยู่ในอากาศ
จากนั้น รู้มั้ย?
เธอจะร่วงผล็อย
แล้วก็เหมือนกับเสียสติไปเลย
ไม่นะ น่ากลัวจัง
- กึ๋ย - สยดสยอง
ไม่ใช่แค่นั้นนะ
มันจะเกิดขึ้นกับใครก็ได้
พวกเธอควรจะระวังตัวไว้
มันอาจจะเกิดขึ้นกับเธอ กับเธอ และ...
ใช่ มันเกิดขึ้นได้ แม้แต่กับเธอ
นี่ มันจะไม่เกิดขึ้นกับฉันแน่
- ฉันด้วย - ฉันด้วย
มีความรัก
สวัสดี แบมบี้
จำฉันไม่ได้เหรอ?
ฉันคือเฟลีนไงล่ะ
แบมบี้
ฉันนำบทเพลงมาให้เธอ
ฉันร้องมันไปตามทาง
เพื่อให้เธอรู้ว่า
ฉันกำลังต้องการความรัก
ฉันนำบทเพลงมาให้เธอ
ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจ
เมื่อเธอมองมาที่ฉัน
ว่าฉันกำลังต้องการความรัก
ฉันค้นหาความรู้สึกร้อนผ่าว
ที่เกิดขึ้นเมื่อเธอโตขึ้น ในเดือนพฤษภาคม
ที่เกิดขึ้นในวันที่แสนวิเศษ
เมื่อความปรารถนานั้นบรรลุ
ฉันค้นหาความรู้สึกร้อนผ่าว
ที่เกิดขึ้นเมื่อความตื่นเต้นนั้นผ่านไป
ที่เกิดขึ้นเมื่อสองหัวใจเต้นอย่างนุ่มนวล
เป็นบทเพลงเต้นรำ ที่ทั้งแผ่วเบาและไม่คุ้นเคย
ฉันนำบทเพลงมาให้เธอ
เพราะฉันกำลังต้องการความรัก
เธออยู่เคียงข้างฉัน แหงนมองดวงจันทร์
มันส่องแสง ที่นุ่มนวลและเจิดจ้า
เราเห็นมันได้ง่ายดาย เมื่อเรามีความรัก
ฉันนำบทเพลงมาให้เธอ
เพราะฉันกำลังต้องการความรัก
และตัวเธอ
มนุษย์น่ะ
เขามาที่นี่อีกแล้ว
และมากันหลายคนด้วย
เราต้องเข้าไปในป่าลึก
เร็วเข้า ตามฉันมา
เฟลีน
แบมบี้ เธออยู่ไหนน่ะ?
เฟลีน
ฟังสิ
- เขากำลังมา - อย่าส่งเสียง
เงียบไว้
- เข้าใกล้เข้ามาแล้ว - อย่าตกใจนะ
- เราบินหนีไปดีกว่า - ไม่ อย่าบินนะ
จะทำอะไรก็ตาม อย่าบิน
เขาเกือบจะมาถึงแล้ว ฉันทนไม่ได้แล้วนะ
แบมบี้
เฟลีน
เร็วเข้า เฟลีน กระโดด
ลุกขึ้น แบมบี้
ลุกขึ้น
เธอต้องลุกขึ้นมา
ลุกขึ้น
ลุก
แล้วตามฉันมา
แบมบี้
ตื่น ตื่น เจ้านกฮูก
ตื่นได้แล้ว เจ้านกฮูก
อะไรกันอีกล่ะ?
เฮ้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
- มันเกิดขึ้นแล้ว - เกิดขึ้นแล้ว?
ใช่ ในป่าทึบน่ะ
เร้วเข้า แบมบี้
ครับพ่อ ผมกำลังไป
โอ้ นี่
ดูสิ
เขาสองคน
นี่ ฉันไม่เชื่อสายตาเลย ดูเหมือนเราจะมีลูกกวางอีกสองเลยนะเนี่ย
เจ้าชายแบมบี้คงต้องภูมิใจมากเลย
ความรักคือบทเพลงที่บรรเลงไม่จบสิ้น
ท่วงทำนองเรียบง่าย บรรเลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ราวกับเสียงเพลง
จากสวรรค์
บทเพลงแห่งความรักยังคงบรรเลง
เรื่อยไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย PJSOFT